وضعیت محبوسین در محبس بدخشان؛ خشونت، شکنجه و محرومیت از حقوق اولیه

وضعیت محبوسین در محبس بدخشان؛ خشونت، شکنجه و محرومیت از حقوق اولیه
Photo: Social Media

گزارش اختصاصی آر‌.ام میدیا

اطلاعات دریافتی آر‌.ام میدیا نشان می‌دهد که محبوسین محبس ولایت بدخشان در معرض نقض گسترده و مداوم حقوق انسانی قرار دارند. این نقض‌ها شامل خشونت فیزیکی، رفتار تحقیرآمیز، فشار اقتصادی، سلب حق شکایت و محرومیت از تماس با خانواده است.

بر اساس شهادت منابع معتبر، پرسونل محبس به‌طور مداوم، به‌ویژه در ساعات شب، وارد اتاق‌های محبوسین شده و آنان را مورد لت‌وکوب قرار می‌دهند. ضرب‌وشتم‌ها عمدتاً متوجه ناحیه سر بوده و به‌گونه‌ای اعمال می‌شود که زندانیان از خواب و استراحت محروم شوند.

محبوسین تحت فشار شدید روحی و جسمی قرار دارند و مجازات‌هایی چون ولچک‌زدن و وادار کردن زندانیان به ایستادن روی برف در هوای سرد به‌عنوان جزا اعمال می‌شود. این اقدامات بدون روند مشخص و صرفاً بر اساس تصمیم پرسونل محبس انجام می‌گیرد.

طبق گزارش اختصاصی آر‌.ام میدیا، پرسونل محبس، محبوسین را مجبور می‌سازند اقلام مورد نیاز خود را تنها از کانتینی خریداری کنند که متعلق به مسئولین محبس است. قیمت‌ها بسیار بلند بوده و فشار اقتصادی سنگینی بر زندانیان و خانواده‌های آنان وارد کرده است.

توزیع مواد مخدر در داخل محبس توسط برخی کارمندان گزارش شده و در مواردی محبوسین عمداً به مواد مخدر معتاد ساخته شده‌اند. این موضوع به‌صورت گسترده شناخته شده و به‌عنوان یک امر عادی تلقی می‌شود.

همچنین اطلاعات رسیده نشان می‌دهد که پرسونل محبس ولایت بدخشان عمدتاً از یک قریه و یک خانواده هستند و مناصب کلیدی میان اعضای یک فامیل تقسیم شده است. افراد معرفی‌شده عبارت‌اند از: دورمحمد، مدیر محبس بدخشان؛ بازمحمد، آمر کشف محبس بدخشان؛ پدر بازمحمد، مدیر محبس اناثیه؛ خواهر بازمحمد، معاون محبس اناثیه؛ برادر بازمحمد، قوماندان پنجره؛ و برادر دیگر بازمحمد، قوماندان دروازه.

به‌گفته محبوسین، بیشترین فشار و بدرفتاری از سوی آمر کشف محبس بدخشان، بازمحمد، و معاون وی، صدرالدین، اعمال می‌شود. با وجود نارضایتی گسترده، محبوسین به دلیل ترس از مجازات، امکان شکایت یا بیان آزادانه وضعیت خود را ندارند.

بر اساس این اطلاعات، در مواردی که شکایت صورت گرفته، هم خود زندانی و هم اعضای خانواده‌اش با جزا و تهدید روبه‌رو شده‌اند. محرومیت از ملاقات با خانواده نیز به‌عنوان ابزار فشار استفاده می‌شود. پیش از آمدن هرگونه هیئت، به محبوسین هشدار داده شده و آنان تهدید می‌شوند تا از بیان واقعیت خودداری کنند.

آر.ام میدیا پیش از این نیز در یک گزارش اختصاصی، از وضعیت وخیم زندانیان در محبس کندز پرده برداشته بود؛ گزارشی که در آن از نگهداری طولانی‌مدت زندانیان بدون محاکمه، شکنجه، لت‌وکوب، محرومیت از امکانات اولیه، فشارهای شدید روحی و حتی موارد خودکشی در داخل زندان خبر داده شده بود. بر اساس آن گزارش، خانواده‌های زندانیان از رفتار خشن مسئولان طالبان، نبود رسیدگی قضایی و شرایط غیرانسانی زندان شکایت داشتند؛ مواردی که با وجود تکذیب رسمی طالبان، توسط منابع متعدد تأیید شده بود.